19 april 2018

Hoe overwin jij jezelf? 

Afgelopen week hebben mijn partner Sander en ik genoten van een weekje Malta. Wat een prachtig eiland! Vol van historische gebeurtenissen.

Een tijdje is Malta onder Brits bewind geweest. Er wordt dan ook links gereden en het stuur zit in de auto’s aan de rechterkant. Zo ook in onze huurauto. Meestal rijdt Sander ons in de vakantie overal heen en zit ik er heerlijk in mijn comfortzone naast. Het huurcontract stond nu echter op mijn naam en ik mocht ons deze vakantie dus overal heen chaufferen. Pfff, nou, dat was wel even slikken.

Toen wij de bagage in hadden geladen, wilde Sander aan de rechterkant van de auto instappen. Mis! Het stuur zit daar, dus dat is “mijn” kant. Ik nam er vervolgens plaats en graaide links naar de gordel. Weer mis! Vervolgens bestudeerde ik aandachtig de versnellingspook en de spiegels, prentte me in waar de handrem zit en wat de richting van uitkijken is: rechts – links – rechts. We gingen op weg.

Sander las de route, die Google Maps aangaf, voor. We belandden op een onverharde weg. Omdat Google Maps aangaf, dat we verderop wel weer op de juiste weg uit zouden komen, besloot mijn navigator dat we wel door konden rijden.

De weg ging steeds steiler omlaag, de hoeveelheid losse kiezels en keien steeds groter en de “weg” steeds smaller. Sander stapte uit om mij aanwijzingen te geven, zodat onze splinternieuwe Fiat Punto hier ongehavend doorheen zou komen. Stuur iets naar links, dan weer een tikkeltje naar rechts. “Ho, stop! Iets achteruit, dat is wel een heel groot rotsblok.” En toen, eindelijk een splitsing naar links. Maar nog steeds onverhard en smal en deze keer steil omhoog. “Hoe weet je dat het goed komt?”, riep ik tegen Sander. “Ik doe het niet meer, doe jij het maar”. “Je doet het hartstikke goed”, zei Sander. “Jij kent de auto nu beter dan ik, dus het is beter als jij achter het stuur blijft zitten. Ik verken de weg wel eerst even, zet de motor maar uit.”

Na een kwartier kwam Sander terug en de weg naar links zou uitkomen op de weg die we moesten hebben. Dus weer verder. Met klotsende oksels gaf ik gas, ging stapvoets over de stenen, hellingproef om een rotsblok te omzeilen, ik graai in de lucht……o ja, de handrem zit links. En ja hoor, uiteindelijk komen we weer op een grote weg. Zonder verdere problemen rijden we naar ons appartement.

De volgende dag besluiten we naar Mdina te rijden. We lopen beiden deze keer direct naar de goede kant van de auto. Ik grijp naar de gordel: helaas weer mis. Op een gegeven moment moeten we linksaf. Er staat een vluchtheuvel tussen de 2 rijstroken, die ik automatisch rechts wil nemen. Net op tijd besef ik dat ik er links langs moet en corrigeer. Oef, gelukkig, dat ging goed. Toch voel ik me al wat meer ontspannen dan gisteren, maar ik blijf alert.

De rest van de week gaat het steeds beter. Het wordt al bijna normaal om links te rijden, te schakelen met mijn linkerhand en ook de handrem weet ik in 1x te vinden. Alleen die verdraaide gordel, die wil ik steeds links pakken.

Ik besef me weer eens hoe lastig het is om gewoontes te veranderen.  Hoe je vaak gewoon op de automatische piloot staat. Hoe lekker het is om in je comfortzone te zitten. Maar, naast dat ik gewoon een heerlijke vakantie heb gehad, heb ik mezelf wel weer overwonnen. Ik heb het gewoon gedaan, yes!

Wil jij jezelf overwinnen? Wil je anders omgaan met situaties en lukt het je niet alleen? Neem gerust contact met me op. Dan gaan we samen uitzoeken waar bij jou de “handrem” zit 😉 .

gedrag veranderen

        Coachingpraktijk Monique